حکایت نامه

٢٧ تیر ۱۳۸٤
 

اين روزها که بازار گنجی داغه منم يکی ازشعرای استادمو که الان شاگرديمو ميکنه صلاح ديدیم بذارم

در جهانی که مایه‌اش سختی است         ... هم از ادات بدبختی است

شد بسی آدم گرانمایه                           کله پا با هزار من ...

[صحبت از ... است و شیرین است          شعر ...ی که گفته‌اند این است!]

تو در این روزگار وانفسا                            داخل باغ نیستی ، چه بسا

شده در خطبه‌های آدینه                         هتک اهل قلم ، نهادینه

فی المثل شخص « اکبر گنجی »           - گرچه از حرف بنده می‌رنجی -

می‌شود عاقبت هدر ، خونش               می‌گذارند ....................

- اکبر گنجی آشنای من است                  یار دیرین و با وفای من است

می‌کنم کیف از نوشته‌ی او                     صحبت تازه و برشته او

می‌نویسند ، حیف ، بعد عدم                 روی گورش « شهید راه قلم » !-

آن چنان مرگ و این چنین مرده                هر که گفته شهید ... خورده!

ولی قصه اينم مثه شهرام جزايريه بيشتر



[ خانه | آرشيو |