حکایت نامه

٢٢ شهریور ۱۳۸٤
 

سينه از آتش دل درغم جانانه بسوخت        آتشی بود دراين خانه که کاشانه بسوخت

تننم ازدوری دلبر بگداخت                               جانم از آتش هجر رخ جانانه بسوخت

چون پياله دلم از توبه که کردم بشکست  همچولاله جگرم از بی می وپيمانه بسوخت

ماجرا کم کن که مرا مردم چشم                    خرقه ازسربردرآورد وبشکرانه بسوخت

يا بقيه الله دلم ازسينه بدرآمد........

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی

          تو ازاين چه سودداری که نميکينی مدارا

                 همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهی

                        به پيام آشنائی بنوازد آشنارا        

-----------

السلام عليک يا علی ابن موسی الرضا ايها امام غريب ، نميدانم تو غريب تری يا حسن ابن المجتبی يا بقيه الله شايدهر سه به يک اندازه غريبيد هرکدام به يک صورت نميدانم که گفته اند : کلهم نورواحد ،‌ فردا که به کبوتران حرمت سلام ميکنم نمیدانم چه پيغامی دارم  بزرگی کبوتران حرم تورا  با حرم امام حسن مقايسه ميکرد ميگفت انجا که حرم ندارد کبوتران برروی خاک ... 

 



[ خانه | آرشيو |