رمیدیم

 

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم / امید ز هر کس بریدیم بریدیم
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند / از گوشه ی بامی که پریدیم پریدیم
رم دادن صید خود از آغاز غلط بود / حالا که رماندی و رمیدیم رمیدیم
کوی تو که باغ ارم روضه ی خلد است / انگار که دیدیم ندیدیم ندیدیم
صد باغ بهار است و صدای گل و گلشن / گر میوه ی یک باغ نچیدیم نچیدیم...
سر تا به قدم تیغ دعائیم و تو غافل / هان واقف دم باش رسیدیم رسیدیم
وحشی سبب دوری و این قسم سخن ها / آن نیست که ما هم نشنیدیم شنیدیم
وحشی بافقی
/ 1 نظر / 31 بازدید